جرئت نكردند كه با روميها مواجه گردند و از اينرو سيادت بحرى كه بدون آن ورود قشون بآسيا غيرممكن بوده بالاخره نصيب جمهورى روم گرديد . آنتيوخوس فورا تمام قواى خود را كه در متصرفات خارج از مملكت بطور پادگان گذاشته بود احضار نموده و بقدرى در اين كار عجله و شتاب نمود كه انبارهاى خواربار و ذخايرى كه در لزيماكيا « 1 » فراهم كرده بود ترك گفته و بدشمن واگذاشت و بعلاوه خواستار صلح گرديد ، بدين شرط كه از متصرفات خود در اروپا دست كشيده و نصف خسارت جنگ را هم بدهد ، روميان اين پيشنهاد را رد كرده تمام خسارات جنگ را مطالبه نموده و ديگر علاوه بر تخليهء متصرفات اروپا تخليهء قسمتى از آسياى صغير واقعهء در شمال رود توروس را هم تقاضا نمودند ، قبول اين شرائط براى آنتيوخوس كه هنوز مغلوب نشده محال بوده است و لذا جنگ شروع شده و دو لشكر در ماگنسيا برابر يكديگر صف‌آرائى نمودند ، فرماندهى جناح راست را خود آنتيوخوس برعهده داشت ، او سواره‌نظام روم را كه مختصر و ضعيف بود از پيش رانده و غافل از قسمت عمدهء قشون دشمن بتعاقب سواران مزبور پرداخت نظير آنچه در رافيا كرده بود ، اينجا جناح چپ او بواسطهء عقب كشيدن ارابه‌هاى جنگى به طرف سواره‌نظام برهم خورد و صفوف پياده نظام را از ترتيب انداخته جلو سواران فالانژ را بگرفت و شكست بر آنها وارد آمد و اين شكست بعينه مثل شكست داريوش كودمان در مقابل اسكندر بود و آنتيوخوس به همان حالى كه پادشاه سابق ايران از آربل فرار كرد از مقاومت و پافشارى مأيوس شده راه فرار را پيش گرفت . صلح اپامه 188 قبل از ميلاد عاقبت شرائطى كه صلح بر آن قرار گرفت همان شرائطى بود كه قبل از جنگ تقاضا شده بود ، توضيح اينكه آنتيوخوس از متصرفات خويش در اروپا چشم پوشيده و قسمت آسياى صغير واقعهء در شمال رود توروس و مغرب هاليس را تخليه نمود و خسارت هم بر پانزده هزار تالان اوبوئيك « 2 » يا سه ميليون و ششصد هزار ليره مقرر گرديد كه بپردازد و بيست نفر هم كه خود روميها آنها را انتخاب

--> ( 1 ) - Lysimachia . ( 2 ) - Euboic .